رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه شهید بهشتی اعلام کرد آنچه با عنوان غربالگری سرطان انجام میشد، در بسیاری موارد «کشف زودرس» بود و با استانداردهای علمی فاصله داشت.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی انسجام نو، رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علومپزشکی شهید بهشتی با انتقاد از شیوه اجرای برنامههای موسوم به غربالگری در کشور، تأکید کرد که باید میان «غربالگری استاندارد» و «کشف زودرس» تفاوت قائل شد.او توضیح داد آزمایش خون مخفی مدفوع (FOBT) زمانی که نتیجه مثبت داشت و به کشف یک توده منجر میشد، در واقع به معنای شناسایی بیماری موجود بود، نه غربالگری به مفهوم علمی آن. به گفته وی، در غربالگری باید پیش از بروز علائم و تشکیل توده، جمعیت هدف مشخص میشد و بررسیها بر اساس دستورالعمل دقیق انجام میگرفت.
این متخصص درباره سرطان پستان نیز گفت مراجعه گروهی از افراد ۳۰ تا ۷۰ سال به مراکز درمانی و معاینه آنها، در صورتی که به کشف توده منجر میشد، «کشف زودرس» محسوب میشد نه غربالگری واقعی؛ زیرا در این مرحله توده شکل گرفته بود و تنها زودتر شناسایی میشد.
او درباره آزمایش پاپاسمیر برای تشخیص سرطان دهانه رحم نیز بیان کرد که این تست باید هر پنج تا هفت سال یکبار انجام میشد، اما در برخی موارد با فاصلههای سه تا چهار ماه تکرار میشد که با استانداردها همخوانی نداشت. به اعتقاد وی، اجرای نادرست این آزمایش علاوه بر تحمیل هزینههای سنگین، از چارچوب علمی فاصله داشت.
رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه شهید بهشتی تأکید کرد استانداردسازی به این معنا بود که تمام زنان از یک سن مشخص و طبق دستورالعمل واحد برای انجام پاپاسمیر مراجعه میکردند، نه اینکه آزمایشها به شکل پراکنده و بدون نظام مشخص انجام شود.او افزایش آگاهی عمومی را مهمترین راهکار در پیشگیری از سرطان دانست و گفت بسیاری از بیماران با تصور طبیعی بودن نتیجه ماموگرافی، دیر به پزشک مراجعه میکردند. به باور او، باید مشخص میشد هر اقدام برای چه گروهی، با چه روشی و در چه بازه زمانی انجام میگرفت.
وی در پایان بر نقش آموزش پزشکان تأکید کرد و افزود رعایت استانداردهای علمی، وجدان حرفهای و مردمداری در کنار امکانات موجود، میتوانست نظام پیشگیری از سرطان را اصلاح کند.




