پژوهشی جدید با بررسی تجربه ۲۸ مدیر و تحلیل ۱۳۵ شرکت حوزه هوش مصنوعی در ایران، نشان می‌دهد که موانع اصلی رشد این صنعت، فراتر از مشکلات فنی، شامل اقتصاد سیاسی، ضعف مهارت‌های مدیریتی در شرکت‌ها، محیط نهادی پیچیده، نبود تقاضای مؤثر و فقدان سازوکار اعتباربخشی است.]
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی انسجام نو، حمید حیدری از پژوهشکده مطالعات فناوری با همکاری دانشگاه تهران، با رویکردی تفسیری و از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، هفت محور اصلی اثرگذار بر وضعیت شرکت‌های هوش مصنوعی را شناسایی کرده است که عبارتند از: توانمندی مدیریتی، محیط نهادی، نیروی انسانی، اقتصاد سیاسی، تأمین مالی، صادرات و اعتباربخشی. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزان بودن انرژی و نیروی انسانی در ایران، انگیزه صنایع برای استفاده از هوش مصنوعی را کاهش داده و بسیاری از مدیران، این فناوری را همچنان به عنوان یک کالای لوکس می‌نگرند.
محققان تأکید دارند که بسیاری از فعالان این حوزه با وجود توانمندی علمی و فنی، از مهارت‌های مدیریتی و بازاریابی لازم برای اداره یک بنگاه اقتصادی بی‌بهره‌اند. همچنین محیط نهادی پیچیده و متعارض، نبود سازوکار اعتباربخشی و محدودیت‌های تأمین مالی و صادرات، رشد این شرکت‌ها را با چالش مواجه کرده است. این پژوهش که در «فصلنامه سیاست‌نامه علم و فناوری» منتشر شده، بر ضرورت توجه سیاست‌گذاران به آموزش مدیریتی و ایجاد بازار مؤثر برای محصولات هوش مصنوعی تأکید دارد.
