مرداد تهران؛ ۲۰ روز هوای قابل قبول و ۱۱ روز ناسالم

تهرانی‌ها در مرداد امسال ۲۰ روز هوای قابل قبول و ۱۱ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس را تجربه کردند؛ ازن نیز آلاینده شاخص این ماه بود.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی انسجام نو، کیفیت هوای تهران در دومین ماه تابستان امسال در مجموع ۲۰ روز در شرایط قابل قبول و ۱۱ روز در شرایط ناسالم برای گروه‌های حساس قرار دارد. شاخص کیفیت هوا در ۹ مرداد به عدد ۱۴۵ می‌رسد و آلوده‌ترین روز این ماه را رقم می‌زند. در مقابل، ۱۷ مرداد با شاخص ۷۵ بهترین کیفیت هوای ماه را ثبت می‌کند.

ازن آلاینده شاخص مرداد امسال است و در هشت روز، بیشترین سهم را در آلودگی هوای پایتخت دارد. همچنین در ۶ مرداد، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون و ازن به‌طور همزمان در محدوده ناسالم برای گروه‌های حساس قرار می‌گیرند.

مقایسه کیفیت هوا در سال‌های گذشته

مرداد سال گذشته، تهران ۱۵ روز هوای قابل قبول، ۱۳ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و سه روز هوای ناسالم را تجربه می‌کند. آلوده‌ترین روز این ماه ۱۰ مرداد است که شاخص کیفیت هوا به ۱۷۸ می‌رسد و وضعیت هوا را در محدوده بسیار ناسالم قرار می‌دهد.

در مرداد سال ۱۴۰۳ نیز ۲۶ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و یک روز هوای ناسالم برای همه گروه‌ها ثبت می‌شود. بیشترین میزان آلودگی این ماه در ۷ مرداد و با ثبت شاخص ۱۷۱ برای ازن رخ می‌دهد. در این ماه، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون طی ۲۶ روز آلاینده شاخص است.

مرداد سال ۱۴۰۲ نیز ۲۰ روز هوای قابل قبول، هشت روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و سه روز هوای ناسالم ثبت می‌کند. به‌جز یک روز، ازن آلاینده شاخص روزهای آلوده این ماه است.بررسی آمار مرداد سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ نیز از تغییر محسوس کیفیت هوای تهران حکایت دارد. در مرداد ۱۴۰۰، ۲۶ روز هوای قابل قبول و پنج روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس ثبت می‌شود و هیچ روزی در محدوده ناسالم قرار نمی‌گیرد. این در حالی است که در مرداد ۱۴۰۱ تنها پنج روز هوای قابل قبول، ۲۴ روز هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و دو روز هوای ناسالم ثبت می‌شود.

در مرداد ۱۴۰۱، شاخص آلودگی در ۶ مرداد با آلایندگی ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون به ۱۵۱ می‌رسد. همچنین در ۱۲ مرداد، ازن با ثبت شاخص ۱۶۷ به آلاینده شاخص تبدیل می‌شود.

ازن؛ آلاینده روزهای گرم تهران

ازن یک آلاینده ثانویه است که در اثر تابش شدید و مستقیم خورشید، افزایش دما و وجود آلاینده‌هایی مانند اکسیدهای نیتروژن و ترکیبات آلی فرار در هوا شکل می‌گیرد. به همین دلیل، غلظت این آلاینده در روزهای گرم سال افزایش می‌یابد و با کاهش دما، میزان آن نیز کاهش پیدا می‌کند.

خودروهای دیزلی، موتورسیکلت‌های فرسوده، بخارات بنزین و استفاده از سوخت‌های غیراستاندارد در نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌ها از منابع مؤثر در افزایش پیش‌سازهای ازن هستند.قرار گرفتن در معرض غلظت بالای ازن می‌تواند عملکرد ریه را کاهش دهد و علائمی مانند سرفه و تنگی نفس را افزایش دهد. تشدید آسم و برخی بیماری‌های ریوی نیز از پیامدهای این آلاینده به شمار می‌رود.

ذرات معلق و پیامدهای آن

ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون نسبت به ذرات کمتر از ۲.۵ میکرون کمتر به بخش‌های عمقی دستگاه تنفسی نفوذ می‌کنند، اما افزایش غلظت آنها همچنان می‌تواند پیامدهای بهداشتی و زیست‌محیطی داشته باشد.احتراق سوخت، خودروهای دیزلی فاقد فیلتر دوده، فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی و انتشار آلاینده‌ها از وسایل نقلیه از مهم‌ترین منابع تولید ذرات معلق هستند. این آلاینده‌ها معمولاً در ماه‌های سرد سال تأثیر بیشتری بر کیفیت هوا می‌گذارند.قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض ذرات معلق می‌تواند خطر بروز یا تشدید بیماری‌های قلبی و ریوی، حملات قلبی، اختلالات ریتم قلب، سرطان ریه، آسم و مشکلات تنفسی را افزایش دهد.

شاخص کیفیت هوا چگونه سنجیده می‌شود؟

شاخص کیفیت هوا یا AQI، وضعیت آلودگی را در چند محدوده مشخص نشان می‌دهد. شاخص صفر تا ۵۰ بیانگر هوای پاک، ۵۱ تا ۱۰۰ نشان‌دهنده هوای قابل قبول، ۱۰۱ تا ۱۵۰ بیانگر هوای ناسالم برای گروه‌های حساس و ۱۵۱ تا ۲۰۰ نشان‌دهنده هوای ناسالم برای همه گروه‌هاست.شاخص ۲۰۱ تا ۳۰۰ در محدوده هوای بسیار ناسالم و ۳۰۱ تا ۵۰۰ در محدوده خطرناک قرار می‌گیرد. در شرایط ناسالم، همه افراد جامعه در معرض آثار آلودگی هوا قرار دارند و گروه‌های حساس ممکن است عوارض شدیدتری را تجربه کنند.