در حالی که امیر قلعه‌نویی پیش از دیدار برابر ازبکستان گفته بود سن فقط یک عدد است و تیم ملی جای جوان‌گرایی نیست، شکست برابر ازبکستان و حذف تیم امید از بازی‌های آسیایی، بار دیگر پرسش درباره کیفیت برنامه‌ریزی و اعتماد به نسل جوان فوتبال ایران را مطرح کرده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی انسجام نو، امیر قلعه‌نویی در نشست خبری پیش از بازی گفته بود سن فقط یک عدد است و بازیکن باید بر اساس آمادگی جسمانی، ذهنی و کیفیت فنی انتخاب شود. این حرف در ظاهر منطقی است، اما پرسش اصلی اینجاست که اگر سن فقط یک عدد است، پس عملکرد نیز باید یک عدد تعیین‌کننده باشد؛ نه نام، نه سابقه و نه بازوبند کاپیتانی.
احسان حاج‌صفی سال‌ها برای فوتبال ایران زحمت کشیده و احترامش محفوظ است، اما احترام به گذشته نباید به معنای چشم بستن بر امروز باشد. در دیداری که قرار بود محکی برای تیم ملی باشد، یک اشتباه فردی از سوی بازیکن باتجربه به گل اول ازبکستان انجامید؛ اشتباهی که حتی خود قلعه‌نویی هم آن را «بسیار بچگانه» توصیف کرد. اینجا پرسش اصلی شکل می‌گیرد که اگر تیم ملی جای جوان‌گرایی نیست، پس جای چیست؟
اسپانیا به یامال شانزده‌ساله اعتماد کرد و او را در مسیر قهرمانی اروپا قرار داد. چرا در ایران هنوز جوان بودن را یک ریسک می‌دانیم و برای تغییر، منتظر پایان نسل فعلی می‌مانیم؟ مشکل جوان‌گرایی نیست؛ مشکل ترس از تغییر و بی‌اعتمادی به آینده است. میانگین سنی ایران مقابل ازبکستان ۲۹.۵ سال بود، در حالی که این عدد برای ازبکستان حدود ۲۴ سال بود و نتیجه هم روشن از آب درآمد.
مسئله حاج‌صفی، خلیل‌زاده و دیگران فقط یک اشتباه نیست؛ مسئله، اصرار بر ادامه مسیری است که باید بالاخره یک روز تمام شود. تلخ‌تر اینکه این شکست را نمی‌توان یک اتفاق منفرد دانست. تیم ملی در سال‌های اخیر بارها با نمایش‌هایی روبه‌رو شده که فاصله میان داشته‌های فوتبال ایران و کیفیت ارائه‌شده در زمین را آشکار کرده است. حتی در همین مسابقه، دو گل نخست ازبکستان حاصل اشتباهات فردی بازیکنان باتجربه بود.
وقتی تیم بزرگسالان با چنین کیفیتی بازی می‌کند و تیم امید ایران تنها یک روز قبل با شکست سنگین ۴ بر یک برابر کره‌شمالی از بازی‌های آسیایی ناگویا حذف می‌شود، دیگر نمی‌توان همه چیز را به یک بازیکن یا یک مربی محدود کرد. فدراسیون پیش از بازی‌های ناگویا از تیم امید انتظار مدال داشت، اما آنچه در نهایت نصیب فوتبال ایران شد، حذف از مرحله گروهی بود. این یعنی مسئله فقط نتیجه یک مسابقه نیست؛ مسئله، کیفیت برنامه‌ریزی و مسئولیت‌پذیری در رأس فوتبال کشور است.
